பாசுர எண்: 2150
திருவாய்மொழி : 7

ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடையுண்ணும்*
மாயப் பிரானையென் மாணிக்கச் சோதியை*
தூய அமுதைப் பருகிப் பருகி* என்
மாயப் பிறவி மயர்வறுத் தேனே.
(திருவாய்மொழி - 1.7.3)

ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடையுண்ணும்*
மாயப் பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியை*
தூய அமுதைப் பருகிப் பருகி* என்
மாயப் பிறவி மயர்வு அறுத்தேனே.
(திருவாய்மொழி - 1.7.3)​

பிண்டியார் மண்டை ஏந்திப் பிறர்மனை திரிதந் துண்ணும் முண்டியான்* சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர்* உலக மேத்தும் கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கச்சி பேர் மல்லையென்று மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க் குய்ய லாமே !

கலைவாழ் பிணையோ டணையும்* திருநீர்-
மலைவா ழெந்தை மருவு மூர்போல்*
இலைதாழ் தெங்கின் மேல்நின்று* இளநீர்க்
குலைதாழ் கிடங்கின் கூடலூரே.

(பெரிய திருமொழி - 5.2.8)

கலை வாழ் பிணையோடு அணையும் திருநீர்
மலை வாழ் எந்தை மருவும் ஊர்போல்
இலை தாழ் தெங்கின் மேல் நின்று இளநீர்க்
குலை தாழ் கிடங்கின் கூடலூரே.

(பெரிய திருமொழி - 5.2.8)

kalaivaazh piNaiyOdu aNaiyum thiruneer
malaivaazh endhai maruvum oorpOl
ilai thaazh thengin mEl ninRu iLneer
kulai thaazh kidangin koodalUre.

The Lord who resides in Thiruneermalai, where deer-pairs rest together, has come to reside in Kudalur where coconut bunches hang low on trees, over leaves of the betel creeper that surrounds it.

மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை என்னுள்
புக்கானை புகழ்சேர் பொலிகின்ற பொன்மலையை
தக்கானை கடிகைத் தடங்குன்றின் மிசையிருந்த
அக்காரக் கனியை அடைந்துய்ந்து போனேனே.
(பெரிய திருமொழி - 8.9.4)

மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை என்னுள்
புக்கானை புகழ்சேர் பொலிகின்ற பொன்மலையை
தக்கானை கடிகைத் தடங்குன்றின் மிசை இருந்த
அக்காரக் கனியை அடைந்து உய்ந்து போனேனே.
(பெரிய திருமொழி - 8.9.4)

mikkaanai maRaiyaay virindha viLakkai ennuL
pukkaanai pugazhsEr poliginRa ponmalaiyai
thakkaanai kadigai thadankundrin misaiyirundha
akkaara kaniyai adaindhuindhu pOnEnE
(periya thirumozhi - 8.9.4)

The sweet Lord residing on the hill of Kadigai (and also in Kannapuram) is the transcendant one; He is verily the expanse of light in the form of Vedas, dispelling darkness from our hearts; and He is the Lord in my own heart; He shines as a resplendant golden mountain and is celebrated by one and all for His auspicious qualities; Benevolent and full of grace, He is cherished like a sweet fruit by His devotees. Having attained Him, my life has been saved (from worldly desires and worries).

அருளியவர்: பேயாழ்வார்
திவ்ய தேசம்: திரு அட்டபுயக்கரம்

தொட்ட படையெட்டும் தோலாத வென்றியான்
அட்ட புயகரத்தான் அஞ்ஞான்று - குட்டத்துக்
கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்தெறிந்த சக்கரத்தான்
தாள் முதலே நங்கட்குச் சார்வு.

(மூன்றாம் திருவந்தாதி - 99)

தொட்ட படை எட்டும் தோலாத வென்றியான்
அட்ட புயகரத்தான் அஞ்ஞான்று குட்டத்துக்
கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான்
தாள் முதலே நங்கட்குச் சார்வு.

(மூன்றாம் திருவந்தாதி - 99)

thotta padaiyettum thOlaadha vendriyaan
atta buyakaraththaan anjnaandru kuttaththu
kOL mudhalai thunja kuRitherindha sakkaraththaan
thaaL mudhale nangatku chaarvu.

(moondraam thiruvandhaadhi - 99)

With eight hands wielding eight victorious weapons that have never seen defeat, the Lord of Attabuyakaram is our sole refuge. He wielded his discus over a crocodile and saved an elephant in the yore.

மந்தி பாய்வட வேங்கட மாமலை* வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றா னரங்கத் தரவி னணையான்*
அந்தி போல்நிறத் தாடையு மதன்மேல் அயனைப் படைத்த தோரெழில்*
உந்தி மேலதன் றோ!அடி யேனுள்ளத் தின்னுயிரே !

மந்தி பாய் வடவேங்கட மாமலை* வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்*
அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும் அதன்மேல் அயனைப் படைத்ததோர் எழில்*
உந்தி மேலது அன்றோ ! அடியேன் உள்ளத்து இன்னுயிரே !
 

mandhi paay vada venkata maa malai vaanavargaL
sandhi seyya ninRaan arangathu aravin aNaiyaan
andhi pOl niRaththu aadaiyum adhan mEl ayanai padaithadhu Or ezhil
undhi meladhu anRo ! adiyen uLLaththu innuyire !

He stands in the monkey forest of Venkatam hills over the North, worshipped by the celestials. He reclines on a serpent in Arangam. Over His sunset-red vesture, the beautiful lotus-seat of Brahma rises from His navel, captivating my heart and spirit !

கவளயானைக் கொம்பொசித்த கண்ணனென்றும்* காமருசீர்க்
குவளைமேக மன்னமேனி கொண்டகோனென் னானையென்றும்
தவளமாட நீடுநாங்கைத் தாமரையாள் கேள்வனென்றும்*
பவளவாயா ளென்மடந்தை பார்த்தன்பள்ளி பாடுவாளே.

(பெரிய திருமொழி - 4.8.1)

கவள யானைக் கொம்பு ஒசித்த கண்ணன் என்றும்* காமருசீர்க்
குவளை மேகம் அன்ன மேனி கொண்ட கோன் என் ஆனை என்றும்
தவள மாட நீடு நாங்கைத் தாமரையாள் கேள்வன் என்றும்*
பவள வாயாள் என் மடந்தை பார்த்தன் பள்ளி பாடுவாளே.
(பெரிய திருமொழி - 4.8.1)

kavala yaanai kombu osiththa kannan enrum* kaamaruseer
kuvalai megam anna meni konda kOn en aanai endrum
thavala maada needu naangai thaamaraiyaal kelvan endrum*
pavala vaayal en madandhai paarththan palli paaduvaale.
(Periya Thirumaozhi - 4.8.1)

'Rutted elephant's tusk remover - Kanna, most adorable Lord !', 'O ! Lotus hued Lord!', ' O ! Hue of dark cloud !', 'My King !', 'My elephant-like majestic Master !' 'In the town of Nangai, famous for white colored skyscrapper mansions, my Lord of Lotus Dame !' -- So sings my tender daughter, through her lips of coral hue, on the Lord of Paarththan-Palli. (Rutted elephant refers to the elephant, Kuvalayapeedam, sent by Kamsa to kill Krishna.)

Thirumangai Azhwar imagines himself as both the mother and the devotional daughter in this pasuram.

தாவளந்துலக முற்றும் தடமலர்ப் பொய்கை புக்கு
நாவள
ம் நவின்றங்கேத்த நாகத்தின் நடுக்கம் தீர்த்தாய் !
மாவளம் பெருகி மன்னு மறையவர் வாழும் நாங்கைக்
காவளம்பாடிமேய கண்ணனே ! களைக்கணீயே.

(பெரிய திருமொழி - 4.6.1)

தாவளந்து உலகம் முற்றும் தடமலர்ப் பொய்கை புக்கு
நாவளம் நவின்று அங்கு ஏத்த நாகத்தின் நடுக்கம் தீர்த்தாய் !
மாவளம் பெருகி மன்னும் மறையவர் வாழும் நாங்கைக்
காவளம்பாடி மேய கண்ணனே ! களைக்கண் நீயே.
(பெரிய திருமொழி - 4.6.1)

thaavalandhu ulagam muttrum thadamalar poigai pukku
naavalam navinru angu yetha naagaththin nadukkam theerththaai
maavalam perugi mannum maraiyavar vaazhum naangai
kaavalampaadi meya kannane ! kalaikkan neeye.
(Periya Thirumozhi - 4.6.1)

O,Krishna ! You took the whole earth in one stride. You entered the lotus tank and saved the chanting devotee elephant ! You reside with knowledge-wealthy Vedic seers in Nangur's Kavalampadi. You are my sole refuge !

பாசுர எண்: 0
திருவாய்மொழி : 2

கங்குலும் பகலும் கண்துயி லறியாள்
கண்ணநீர் கைகளால் இறைக்கும்*
சங்கு சக்கரங்கள் என்றுகை கூப்பும்
'தாமரைக் கண்' என்றே தளரும்*
எங்ஙனே தரிக்கேன் உன்னைவிட் டென்னும்
இருநிலம் கைதுழா விருக்கும்*
செங்கயல் பாய்நீர்த் திருவரங் கத்தாய்!
இவள்திறத் தென்செய்கின் றாயே?

(திருவாய்மொழி 7.2.1)

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்
கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும்*
சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும்
'தாமரைக் கண்' என்றே தளரும்*
'எங்ஙனே தரிக்கேன் உன்னை விட்டு?' என்னும்
இருநிலம் கைதுழா இருக்கும்*
செங்கயல் பாய்நீர்த் திருவரங்கத்தாய்!
இவள் திறத்து என் செய்கின்றாயே?
(திருவாய்மொழி 7.2.1)

அருளியவர்: திருமங்கை ஆழ்வார்
திவ்ய தேசம்: திரு இந்தளூர்

பாசுர எண்: 0
பெரிய திருமொழி : 9

நும்மைத்தொழுதோம் நுந்தம் பணிசெய்திருக்கும் நும்மடியோம்
இம்மைக்கின்பம் பெற்றோமெந்தா யிந்தளூரீரே !
எம்மைக்கடிதாக் கருமமருளி யாவாவென்றிரங்கி
நம்மையொருகால் காட்டி நடந்தால் நாங்களுய்யோமே ?
(பெரிய திருமொழி - 4.9.1)

நும்மைத் தொழுதோம் நும் தம் பணி செய்து இருக்கும் நும் அடியோம்
இம்மைக்கு இன்பம் பெற்றோம் எந்தாய் ! இந்தளூரீரே !
எம்மைக் கடிதாக் கருமம் அருளி "ஆவா!" என்று இரங்கி
நம்மை ஒருகால் காட்டி நடந்தால் நாங்கள் உய்யோமே ?
(பெரிய திருமொழி - 4.9.1)

Get in touch

தொடர்பு கொள்ள

STD PATHASALA TRUST,
170, SANNIDHI STREET,
SADAGOPAN NAGAR,
JALLADAMPET,
CHENNAI - 600100

திவ்ய பிரபந்த பாடசாலையைத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய முகவரி:
ஸ்ரீ சடகோபன் திருநாராயண ஸ்வாமி திவ்ய பிரபந்த பாடசாலை,
1/170, சந்நிதி தெரு, சடகோபன் நகர்,
ஜல்லடம்பேட்டை,
சென்னை – 600 100

Email: pathasala.services@gmail.com
Ph: +91 44 22462436, 22460008
Mobile: +91 99529 60527, +91 9940672520

கோயிலுக்கு வரும் வழி:
பள்ளிக்கரணை வரும் பேருந்துகளை அறிய இங்கே பார்க்கவும்.
பேருந்தில் வருவோர் இறங்க வேண்டிய நிறுத்தம் – “பள்ளிக்கரணை ஆயில் மில்” (Pallikaranai Oil Mill).
“பள்ளிக்கரணை ஆயில் மில்” பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து பாடசாலைக்கு வரும் வழி கீழே உள்ளது.
“பள்ளிக்கரணை ஆயில் மில்” நிறுத்தத்தை அடைய விரிவான வழி விளக்கத்திற்கு கூகுள் வரைப்படம் இங்கே.